Monte Arci[/caption]
Quatr’annus fait, in su duamillecatòrdixi, torrendi a pensai a cussu bellu periudu, mi fiat benida s’idea de fai una richiesta a su Comunu de Ales, po podi collocai in S’acua Frida una lastra de pedra cun asuba custa poesia scolpida. Apustis ai presentau sa domanda e ai insìstiu po meda tempus, su Sindigu, a sa fini, m’iat nau ca po teni su cunsensu tocada a inviai sa richiesta a sa Regioni puru. Funt passaus prus de cuatr’annus e non apu arriciu ancora nisciuna risposta. Custa est, ancora una borta, sa crara dimostratzioni de cantu sa “burocratzia” apat contribuiu in modu craru a fai arrui s’Italia in sa gravi situatzioni chi seus bivendi; e de cumenti puru su Comunu de Ales apat pigau in pagu cunsideratzioni custa richiesta e non dd’àpat donau s’importantzia chi meritada. In custa Terra nostra is artistas puru, medas bortas, benint trascuraus e postus a parti e a custu propòsitu est su casu de arregordai su diciu “Nemo propheta in Patria”. S’acua Frida po is bellesas naturalis cosa sua, chi fèssit stada valoritzada in su modu giustu, iat a depi èssiri unu de is logus prus visitaus de su turismu chi, cumenti sussedit in totu sa Sardinnia, benit tropu trascurau. S’Isola, po is donus chi sa natura dd’at fatu, depiat bivi, asuba’e totu, de su turismu, ma eus sempri dimostrau, in su tempus, ca non seus in gradu de sciri sfrutai a su mellus custa bona ocasioni chi iat a podi milliorai in modu determinanti s’economia Isolana; e medas bortas est propriu sa “burocratzia” chi impedit su svilupu in custu “setori” puru, chi est oi de fundamentali inportantzia po su benèssiri e su futuru de s’Isola nostra.
© Riproduzione riservata